خريدار لوله داربست

لوله‌هاي داربست، بخش‌هاي فلزي لوله هستند كه براي ساخت داربست استفاده مي‌شوند، كه يك سيستم پشتيباني است كه خارج از ساختمان‌ها و سازه‌هاي در حال ساخت نصب مي‌شود. داربست به كارگران اين امكان را مي دهد تا با بالا رفتن از اين سازه هاي موقت و ايستادن روي سكوها، به سطوح بالايي ساختمان يا سازه دسترسي داشته باشند. لوله‌هاي داربست داراي طول‌هاي مختلفي هستند، بنابراين ساختار داربست مي‌تواند متناسب با يك كار خاص سفارشي شود. آنها با استفاده از كوپلرها در كنار هم قرار مي گيرند، كه بسته به كاربرد مورد نظر مي توانند از نظر اندازه و عملكرد نيز متفاوت باشند.خريدار لوله داربست در تمامي بازار ها وجود دارد.

سه نوع كلي لوله داربستي وجود دارد: استاندارد، دفتر كل و ترانسوم. استانداردها لوله هاي داربست عمودي هستند كه به عنوان تكيه گاه براي كل سازه عمل مي كنند. آجرها به صورت افقي، معمولاً بين استانداردها، براي ارائه پشتيباني جانبي اجرا مي شوند. ترانسوم ها لوله هاي نگهدارنده كوچكتري هستند كه عمود بر دفترها قرار دارند و براي ايجاد ثبات در سازه و ايجاد سطحي كه مي توان روي آن سكوها قرارداد استفاده مي شود. همه اين انواع مختلف لوله هاي داربست توسط كوپلر هايي به هم متصل مي شوند كه از خم شدن يا حركت اضافي در هنگام تكميل سازه جلوگيري مي كنند. لوله ها و كوپلرها مدولار هستند، بنابراين مي توان اشكال، ارتفاع، طول و عرض متفاوتي از سازه ها ساخت.

اگر ساختار داربست به طور كامل تثبيت نشود، حوادث متعددي ممكن است رخ دهد.
معمولاً براي ساخت لوله داربست از فولاد و آلومينيوم استفاده مي شود. لوله هاي فولادي معمولاً سنگين تر هستند، اما به طور استثنايي نيز قوي هستند. لوله هاي آلومينيومي بسيار سبك تر هستند، اما نمي توانند به اندازه لوله هاي فولادي وزن را تحمل كنند. گاهي اوقات از لوله هاي كامپوزيت استفاده مي شود، اگرچه اين لوله ها نسبتاً گران هستند و تقريباً به اندازه لوله هاي فولادي استفاده نمي شوند. لوله هاي داربست را مي توان به راحتي به طول برش داد و معمولاً در طول خاصي فروخته مي شود - معمولاً حدود 20 فوت (6.3 متر) - و سپس بر اساس آن برش داده مي شود. عرض معمولاً يك اندازه استاندارد نيز هست و ضخامت ديوارها مي تواند تعيين كند كه سازه تمام شده چقدر وزن را تحمل مي كند.

لوله هاي داربست لوله هايي هستند كه براي ساخت داربست استفاده مي شوند.
در اكثر موارد لوله هاي فولادي گالوانيزه مي شوند. اين بدان معني است كه آنها با روي پوشانده شده اند، كه به جلوگيري از زنگ زدگي و خوردگي به دليل قرار گرفتن در معرض عناصر كمك مي كند. لوله هاي آلومينيومي معمولاً نيازي به گالوانيزه ندارند، زيرا آلومينيوم نسبتاً در برابر زنگ زدگي و خوردگي مقاوم است. اگر فولاد گالوانيزه نباشد، معمولاً براي محافظت در برابر آسيب هاي جوي، رنگ آميزي مي شود يا به روش هاي ديگر شيميايي مي شود. فولاد در هنگام ضربه خوردن تمايل به خم شدن دارد، اما به راحتي مي توان آن را به شكل خم كرد. آلومينيوم شكننده تر است و احتمال اينكه پس از ضربه به شكل خود بازگردد كمتر است.